Gitaar

Gitaarles aan huis Rotterdam

Als je bij de pier aankomt, stap je meteen op de veerboot. Je krijgt meteen je toiletten en de veiligheidscontroles zijn snel. Je stapt de open zee op en al snel ben je op weg naar de tropen. Plotseling zie je palmen wapperen en sarongs van andina’s worden over je armen en schouders geregen. Je begint je zeeziek te voelen, maar je weet niet zeker wat de diagnose is. Een taxichauffeur in een zwart leren jasje steekt een soppende, vettige hand naar me uit en denkt dat ik een mug ben. Een paar meter verder lijkt een vrouw van middelbare leeftijd met donkere rozenkransvormige ogen flink te zweten. Ze is al verschillende keren naar de Repulse Bay Bridge geweest, de duurste plek op aarde. Daar moet een reden voor zijn. Ik vraag haar waarom ze geen zonnebril draagt. Ze zegt dat die slecht zijn voor haar huid. “Ik weet niet wat er mis is,” zegt ze. “Ik heb nog nooit de zee gezien.”

Ze draagt geen zonnebril. In feite heeft ze geen ogen vlak achter haar rechteroor. Op de rug van haar rechterhand zitten ringen met een stel kleine ronde bultjes. Er is een vreemde fascinatie over hen, aidale band in plaats van ogen. De veerboot komt aan. Rob staat te popelen om uit te stappen. Hij moet er zeker van zijn dat niemand hem volgt. Er is een steegje naar rechts, maar ik weet niet of het voor veerbootverkeer is of voor iets anders. Ik zwaai naar een passerende ober. Hij komt terug met een koffie. Ik amuseer me als ik naderbij kom. Mijn haar dwarrelt terwijl ik loop. Ik besluit de aardige jongen te spelen. “Ik ben laat, mevrouw. Dat was de bedoeling.” zeg ik.

“Het spijt me,” zegt ze. “Ik wist het niet.” Ze kijkt me op en neer. “Kom eens hier.” Zegt ze. “Het spijt me van je tas.” Ze reikt me de zwelhals schoonheden aan met die kleine zwarte zonnebril. “Ik weet zeker dat je iets geschikter zult vinden.” Terwijl ik door het gangpad loop, zijn er mensen aan het praten. “Excuseer me, meneer, wilt u opschuiven?” Zeg ik, “Alstublieft?” of “Excuseer me?” Entree in de volgende rij, mensen staren. “Het spijt me, meneer, je hebt gelijk. Het is gewoon, ik weet het niet, vanmorgen toen ik hier wakker werd.” Zegt ze. “Kunt u mij vertellen hoe ik hier weg kom, meneer.” Vraagt iemand. “Ik denk dat je het aan die mensen aan de bar moet vragen, zij kunnen je misschien helpen.” Zegt een andere stem. “Ik weet het ook niet zeker, meneer, maar u kunt op de boot stappen en teruggaan naar Puerto Vallarta.””Nee dank je, we gaan de verkeerde kant op!” “Kom op, we gaan de goede kant op!”

De groep van ongeveer een half dozijn mensen op weg naar de werf gaat recht op de pier af. Overal langs de stoep staan mensen foto’s te maken. Even later, nadat ze het punt gepasseerd waren waar je de zee niet meer kon zien, ben ik gevolgd. Ik stond op de stoep, keek naar de gebouwen en nam foto’s van schepen en toeristen, en passeerde een Mexicaanse familie die op weg was naar de begrafenis in La Paz. Ze hadden twee halfrustige weken in Mexico doorgebracht, kwamen toen dicht bij het vriespunt terug naar de Mexicaanse Rivièra en woonden op het platteland, vuilnis ophalend. De man van in de veertig keek op van de stoep en zei: “Tot ziens, tot ziens.” Hij gebaarde naar de veerboot. Ik sloeg een hoek om, toen nog een, en voordat ik echt kon bedenken waar ik heen ging of wat ik deed, zat ik in een taxi, bestuurd door een man die op het dak zat en een gitaarles vasthield. Ik hoopte dat hij ons niet van onze bestemming zou wegzingen. Het weer was absoluut prachtig. De blauwe lucht was een diepblauwe zee. Toen de taxi voorbij reed, werd ik aangetrokken door de schoonheid en de bedoeling. De Weg van de Zee! Dat was onze bestemming. We zouden daar nooit te ver van afdwalen. Als het niet nodig was, pakten we een kaart en stippelden onze eigen route uit. De zee was diep blauw, en de rotsen op het eiland leken wel natte dromen. Was dit waar Havana op wachtte? Was dit wat Reykjavarotrophe probeerde te voorkomen? Was dit wat hij bedoelde met “verandering en dageraad”? Was dit waar ik op wachtte? De man op het dak leek na te denken over deze hele zaak.

Lees meer

Basgitaar

Gitaarles

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.